 |
|
 |
|
Graancirkels en het meer. Veel meer
Vanaf mijn eerste kennismaking met graancirkels werd ik diep door het fenomeen geraakt.
Pas veel later besefte ik waarom. Stukje bij beetje realiseerde ik mij dat het fenomeen graancirkels
het perfecte voorbeeld is van een mysterie dat ieder aspect weerspiegelt van diegene die het bestudeert.
Dit blijkt onder andere uit mijn initiële verbijstering over graancirkels.
De vele vragen die ik had. De staat van verwondering waarin ik verkeerde.
Daarna kwam er een periode waarin ik de drang voelde te analyseren, alles uit elkaar te nemen, binnenstebuiten te keren.
Gevolgd door een fase in mijn leven dat ik wilde dat de wereld kennis nam van graancirkels.
Ik werd een graancirkel-leraar. Daarna, jaren later, groeide er een innerlijk besef dat het mysterie
veel groter is dan ik me tot dan toe realiseerde en dat ik slechts een eerste laagje heb afgepeld.
Alle stadia - verwonderen, analyseren, onderwijzen, innerlijk weten - vertellen veel over mij, maar weinig over het fenomeen.
Terwijl ik door de verschillende fasen ging, veranderde het fenomeen op geen enkele wijze.
Het spiegelde slechts de staat waarin ik verkeerde.
Mijn gepubliceerde werk over graancirkels -
artikelen,
boeken,
DVDs -
laat dit perfect zien.
Mijn vroegere werk is doordrenkt met verwondering
(zie de DVD ‘What on Earth is Going On?’)
en analyses
(zie mijn boek ‘Crop Circle Geometry and Reconstructions’).
In mijn latere werk zie je mij als leraar, gevold door de eerste stappen in de richting van weten
(zie mijn boek ‘The Hypnotic Power of Crop Circles’),
en uiteindelijk zie je het innerlijk besef van een grotere context
(zie mijn roman ‘Sophias Ei’).
Het besef dat er geen verschil is tussen graancirkels, Gotische Kathedralen, de Grote Piramide of de kennis van de oude Wisdom Keepers van Zuid-Amerika.
Ze dienen allen hetzelfde doel. Ze zijn allemaal portalen die leiden naar een groter begrip, naar een innerlijk weten, naar gnosis.
|
|
 |
|
 |
|
|
 |
|
 |
|
fotografische reflecties
Binnen de wetenschap van Complexe Systemen kent men een plaats die de 'edge of chaos' (grens van chaos) wordt genoemd.
Dit is de plek, deze 'grens van chaos', waar vandaan ik mijn foto's neem.
Deze 'grens van chaos' is het magische punt waar ik creativiteit, inspiratie en verwondering
oprol, opkrul en verpak in een foto.
Op deze plek word ik één met mijn camera en met het te fotograferen onderwerp. Het is het punt tussen het gemanifesteerde en het nog niet gemanifesteerde. Het punt tussen het permanente en het vergankelijke.
Het is op deze grens van chaos dat ik de beelden van het gemanifesteerde zie en de geluiden van het niet-gemanifesteerde hoor. En andersom.
Deze essentie van het tijdloze leg ik vast in mijn foto's.
Ik nodig je uit buiten de tijd te stappen en mijn impressies, die vastgelegd zij op de grens van chaos, te absorberen.
Bijvoorbeeld mijn intrigerende en zeer krachtige
graancirkel foto's.
Deze foto's zijn ook te koop. Zie Produkten
|
|
 |
|
 |
|
|
|